یکی از اسرای اول جنگ، برای ما تعریف می کرد در روزهای آغاز جنگ تحمیلی، عراق آنقدر نیرو و تانک و نفربر داشت که من می گفتم:« دیگر ایران از دست رفت و بسیار ناامید بودم.» وقتی به اسارت درآمدیم، اولین سوال آنها از ما این بود که:« تهران کجاست؟» ما می گفتیم:« تهران بیش از هزار کیلومتر آن طرف تر است.» ولی آنها قبول نمی کردند و ما را کتک می زدند و می گفتند:« بگویید که تهران در این نزدیکی است. چون به ما گفته اند که بعد از قصر شیرین، به تهران می رسید!» این پافشاری نشان دهنده آن بود که بعضی از آنها هیچ اطلاعی از نقشه ایران ندارند.